Je kunt namelijk geen rust ervaren, ontspannen, in het moment aanwezig zijn, genieten van kleine dingen, wanneer je zenuwstelsel ontregeld is en vol in de overleefstand staat omdat je het trauma uit je kindertijd nooit verwerkt hebt.
Je kunt jezelf niet accepteren of blij zijn met wie je bent wanneer je constant zelfkritisch bent, jezelf schaamt, baalt van je gedrag, jezelf klein voelt of minderwaardig. Wanneer je nog steeds leeft vanuit de overtuigingen die vroeger zijn ontstaan over jezelf door pijnlijke gebeurtenissen of gemis.
Je kunt geen flow in je leven ervaren wanneer je nog zoveel pijn hebt wat betreft je verleden, de relatie met je opvoeders moeizaam is, je constant aan het rennen en vluchten bent en je eigenlijk nog niet volwassen bent geworden.
Je kunt geen gevoel van geluk en tevredenheid ervaren wanneer dat kleine mensje in jezelf schreeuwt om hulp, aandacht en heling. Wanneer er nog zoveel dingen uit je verleden zijn die aandacht vragen. Waar je nog geen vrede in hebt gevonden.
Er is geen ruimte voor plezier, spelen, intens genieten, wanneer je dagen in beslag worden genomen door constante veranderingen in humeur, door emoties die alle kanten opgaan, je je regelmatig dat kleine kind voelt dat niet voldoet, heeft gefaald, afgewezen wordt.
Je kunt geen gezonde relaties hebben of echte liefde in jezelf en voor anderen voelen wanneer je je af bent gaan sluiten om maar geen pijn meer te hebben, wanneer je diep van binnen denkt dat er iets mis met je is, dat je helemaal geen liefde verdient.
Om die persoon te zijn die je eigenlijk ten diepste bent.
Om alles uit dit mooie leven te halen en al deze heerlijke gevoelens te ervaren.
Je onverwerkte verleden, de basis die je als kind hebt gehad, je bent opgevoed door een vorige generatie die nog minder kennis en tools hadden en onverwerkt trauma uit hun eigen verleden, en je gebrek aan zelfliefde staan je in de weg om zo in het leven te kunnen staan.
In het innerlijk kind werk en zelfliefde vond ik zoals je hebt kunnen lezen de antwoorden op al mijn worstelingen.
Van mijn lage zelfbeeld, mijn destructieve en ongezonde patronen, mijn worstelingen in de liefde, de leegte in mezelf, mijn enorme zelfsabotage patroon (waarom kan ik dit nou niet gewoon voor mezelf doen?), vluchtgedrag en de onrust die altijd in me sluimerde.
Wat ik toen nog niet wist is dat deze innerlijke processen niet alleen je worstelingen ‘wegnemen’ maar ook zorgen voor een fundament.
Je eigen basis wordt sterker. Je hebt zelfvertrouwen. Eigenwaarde. Een gezond zelfbeeld. Innerlijke kracht. Een helpende mindset. Er is een innerlijk weten dat je jezelf kunt dragen, er voor jezelf kunt zijn, dat je alles aankunt wat op je pad verschijnt. Je wordt volwassen, zelfstandig, onafhankelijk. Je hebt een toolbox in je bezit, helpende vaardigheden en patronen.
Voorheen ging al je energie naar overleven. Brandjes blussen. In je hoofd zitten. Vluchten. Overdenken. Jezelf afleiden. Quick-fixes zoeken. Jezelf afwijzen.
10 jaar geleden startte ik mijn innerlijke reis.
Door je innerlijke proces ontstaat er ruimte om die energie aan iets anders te geven.
Ruimte en fundament
om te gaan bloeien.
Leven. Dromen. Doen.
Er is een overschot aan informatie in de wereld. Iedereen is zichzelf aan het ontwikkelen.
Je kunt overal gratis kennis opdoen.
En dat is meteen een van de grootste valkuilen van mensen.
Natuurlijk draagt het bij, maar waar het ook voor zorgt is chaos, afleiding en overweldigende gevoelens.
Deze puzzelstukjes die samen geen geheel vormen zorgen ervoor dat je alle kanten opgaat en vaak het grotere verhaal mist.
Ik wil juist dat jij focus hebt.
En dat je in actie komt om te gaan helen en groeien, je leven te veranderen. Stap voor stap.
Want daar ligt de kracht.
Niet in leren maar in doen.
De achtergrondinformatie, de basiskennis, de journal tools, de processen, wat te verwachten, de tips voor je reis, de belangrijkste thema’s, oefeningen, stappenplannen, rituelen.
En die in handen hebben zorgt voor rust, vertrouwen, richting en helderheid. ‘Ik snap het proces, ik ken mijn verhaal, ik heb de tools en ik weet wat me te doen staat’.
Je eerste impuls zou misschien zijn: ik heb een probleem, ik kom in actie.
Ik wil dat je begint bij de basis.
Wat houdt het in?
Wat is het patroon, de cyclus, de kern?
Hoe werken dit soort innerlijke processen?
Hoe/wanneer is het ontstaan?
In mijn cursussen kom je niet meteen in actie maar ga je eerst een basis leggen.
Je gaat je inlezen, basiskennis opdoen, terugkijken/reflecteren (zelfkennis opdoen, maar ook een stukje verwerking), en daarna aan de slag.
De cursussen zijn vanuit een bepaalde intentie opgezet, je wordt niet meteen in het diepe gegooid (waar je waarschijnlijk nog niet klaar voor bent) maar groeit toe naar dat laagje dieper. Je groeit toe naar in actie komen, aan verandering werken.
Een innerlijke reis is een jarenlang (al dan niet levenslang) proces. Een proces waarin je gelukkig heel veel zelf kunt ondernemen. Dat deel wat je zelfstandig kunt doen, op je eigen tijd en tempo, zonder de hulp van een therapeut of traject, vind je in de blauwdruk.
start hier je proces
Vaak is het zo dat je in therapie gaat of aan jezelf gaat werken omdat je worstelt, last hebt van iets of iets niet kunt. En het feit dat je die stap zet is hartstikke positief. Mijn cursussen lossen op de lange termijn je problemen en worstelingen wel op, maar de insteek is gewoon net iets anders. Het is meer een fundament. Je gaat je verhaal leren kennen, echt het grotere plaatje, je verleden verwerken, jezelf beter leren kennen, waardevolle zelfkennis en inzichten opdoen (waar je lang niet altijd meteen iets mee hoeft, maar het draagt bij), je basis (zelfliefde) versterken, werken aan nieuwe vaardigheden, een nieuwe mindset, nieuwe patronen ontwikkelen en oude doorbreken. De start van een nieuwe manier van leven. Eentje die (veel) beter werkt.