Hoe zou ik, met de kennis van nu, mijn helingsproces aangaan? Wat zou ik zeker doen, ondernemen? In deze blog vind je een aantal van mijn adviezen, een coach en expert in het innerlijk kind werk en iemand die zelf inmiddels 10 jaar onderweg is in haar helingsproces. Dit zijn tips en adviezen op basis van de stappen die ik mensen zie ondernemen (en de valkuilen die elke keer terugkomen), de keuzes die bijvoorbeeld mijn cliënten maken, maar ook wat ik zelf heb ondernomen en werkte.
Advies 1
Ik zou een handvol Instagram accounts kiezen om te volgen die aansluiten bij het proces waarin ik zit. Accounts die mijn reis weerspiegelen, me inspireren, aanmoedigen, informatie en tools bieden die me verder helpen (en zorgen voor een goed gevoel!).
Wat ik ongelofelijk veel mensen zie doen is tientallen soms honderden accounts volgen op social media op het gebied van persoonlijke ontwikkeling vanuit de gedachte: hoe meer hoe beter. (Stel je voor dat ik iets mis..!) Maar meer is niet beter. Elke keer dat je je Instagram opent is er (weer) een thema om mee aan de slag te gaan, weer een tool om iets mee te doen, weer een ontdekking waar je mee aan de slag mag. Dit zorgt niet voor motivatie maar voor verlamming. Ook kan het de illusie geven dat je heel hard aan jezelf werkt, je doet namelijk heel veel (vluchtige) kennis op. Maar wanneer je niks met de kennis doet, deze niet integreert, zet het niks in werking in jezelf.
Advies 2
Ik zou een coach of therapeut in de hand nemen om te zorgen voor een stukje commitment in mijn proces.
Je leven is druk, je hebt tientallen andere prioriteiten. Hoe zorg je ervoor dat je tóch ondanks alle afleiding en dingen die aandacht vragen in je leven in beweging blijft? Door maandelijks of elke 6 weken een sessie te hebben met een coach of therapeut. Zelfs als je op dit moment zelfstandig aan heling werkt (door middel van mijn programma bijvoorbeeld). Dit moment kun je zien als een commitment en helpt je om gedurende die andere weken bewuste keuzes te blijven maken, aandacht te geven aan je thema’s. De valkuil die ik bij veel mensen zie is dat het leven in de weg komt te staan in hun proces, maar dat ze vervolgens dat proces een heel lange tijd niet meer oppakken. Niet alleen voelt deze manier van werken aan jezelf heel moeizaam, ook kun je op deze manier jaren ‘verspillen’ én eindig je met het gevoel van ‘ik ben al zo lang bezig maar er gebeurt te weinig’. Dit is simpelweg omdat je niet consistent aan jezelf werkt en er heel veel (langdurige) breaks in je proces zitten.
Advies 3
Ik zou ervoor zorgen dat ik een blauwdruk in handen heb die me voor een groot deel de weg wijst in mijn proces.
De wereld van heling is zo groot, zo uitgebreid. Er zijn zoveel mensen die je iets kunnen leren en bijbrengen. Waar begin je? Wat kun je verwachten? Wat zijn basisthema’s? Hoe ziet helen er in de praktijk uit? Wat kun je in je dagelijks leven doen om elke keer weer een klein stapje te blijven zetten? Veel mensen raken heel snel heel overweldigd en gaan alle kanten op in hun proces door een gebrek aan basis en richting. (Dit gebeurt óók als je in therapie bent en de therapeut zelf geen ervaringsdeskundige is..). Weer een nieuw boek, weer een gratis guide, weer een workshop, maar het gevoel dat ze weten wat ze doen ontbreekt. Wanneer je een basis hebt, je weet inhoudelijk wat je allemaal kan vormen als kind, hoe trauma werkt, hoe je lichaam getraumatiseerd raakt, wat jij in je rugzak hebt, en van daaruit gaat werken, zorgt voor de juiste tools en oefeningen waardoor je aan de voor jou belangrijkste thema’s kunt gaan werken, zorgt dat voor zoveel rust. En heling.
Advies 4
Ik zou wekelijks bewust wat tijd inruimen voor mijn helingsreis.
Al is het maar een half uurtje. Journalen, een gids erbij pakken van de cursus waar je aan werkt, wat posts op Instagram bekijken die je hebt opgeslagen, een stukje in een boek lezen, een oefening uitwerken die je therapeut je heeft gegeven (maar ook: aandacht geven aan triggers, iets van ontspanning ondernemen om je lichaam te ondersteunen, gaan zitten met een kinddeel). Dat half uurtje moet heilig voor je worden. Wat er ook gebeurt in je leven: dit heeft óók je prioriteit (zeker wanneer je een zelfsabotage patroon hebt of veel weerstand ervaart is dit zo belangrijk). Zo blijf je in beweging, geef je een boodschap af, je ervaart een gevoel van motivatie, het proces voelt haalbaar.
Advies 5
Ik zou blijven reflecteren op mijn therapie.
Wat ik ook vaak zie gebeuren is dat mensen te lang in een therapiesoort blijven die voor hen niet (voldoende) werkt, te lang in behandeling blijven bij een therapeut die simpelweg niet de persoon is die ze nodig hebben. Het is (helaas) soms nodig om te hoppen van therapeut naar therapeut tot je de juiste gevonden hebt die echt dat laagje dieper gaat, je bullshit spot:), met wie je een klik hebt, die je kan doorgronden (jij kiest je eigen criteria). De cliënten met wie ik werk raad ik in veel gevallen aan om naast onze sessies met een lichaamgerichte therapeut te gaan werken (dit kan prima samen gaan). In deze zoektocht zie ik dat het in deze therapiesoort echt nodig is om in de praktijk te gaan ervaren welke technieken die coach precies gebruikt en hoeverre dat aansluit bij wat jij zoekt. Je hebt namelijk zoveel lichaamsgerichte benaderingen en vormen. Is dit niet zo dan stop je met die therapie en zoek je door. Dit is zó belangrijk. Het gaat om jouw proces en jouw groei.
Foto: Nynke Laagland voor Lief voor je Leif
Hoe zou ik, met de kennis van nu, mijn helingsproces aangaan? Wat zou ik zeker doen, ondernemen? In deze blog vind je een aantal van mijn adviezen, een coach en expert in het innerlijk kind werk en iemand die zelf inmiddels 10 jaar onderweg is in haar helingsproces. Dit zijn tips en adviezen op basis van de stappen die ik mensen zie ondernemen (en de valkuilen die elke keer terugkomen), de keuzes die bijvoorbeeld mijn cliënten maken, maar ook wat ik zelf heb ondernomen en werkte.
Advies 1
Ik zou een handvol Instagram accounts kiezen om te volgen die aansluiten bij het proces waarin ik zit. Accounts die mijn reis weerspiegelen, me inspireren, aanmoedigen, informatie en tools bieden die me verder helpen (en zorgen voor een goed gevoel!).
Wat ik ongelofelijk veel mensen zie doen is tientallen soms honderden accounts volgen op social media op het gebied van persoonlijke ontwikkeling vanuit de gedachte: hoe meer hoe beter. (Stel je voor dat ik iets mis..!) Maar meer is niet beter. Elke keer dat je je Instagram opent is er (weer) een thema om mee aan de slag te gaan, weer een tool om iets mee te doen, weer een ontdekking waar je mee aan de slag mag. Dit zorgt niet voor motivatie maar voor verlamming. Ook kan het de illusie geven dat je heel hard aan jezelf werkt, je doet namelijk heel veel (vluchtige) kennis op. Maar wanneer je niks met de kennis doet, deze niet integreert, zet het niks in werking in jezelf.
Advies 2
Ik zou een coach of therapeut in de hand nemen om te zorgen voor een stukje commitment in mijn proces.
Je leven is druk, je hebt tientallen andere prioriteiten. Hoe zorg je ervoor dat je tóch ondanks alle afleiding en dingen die aandacht vragen in je leven in beweging blijft? Door maandelijks of elke 6 weken een sessie te hebben met een coach of therapeut. Zelfs als je op dit moment zelfstandig aan heling werkt (door middel van mijn programma bijvoorbeeld). Dit moment kun je zien als een commitment en helpt je om gedurende die andere weken bewuste keuzes te blijven maken, aandacht te geven aan je thema’s. De valkuil die ik bij veel mensen zie is dat het leven in de weg komt te staan in hun proces, maar dat ze vervolgens dat proces een heel lange tijd niet meer oppakken. Niet alleen voelt deze manier van werken aan jezelf heel moeizaam, ook kun je op deze manier jaren ‘verspillen’ én eindig je met het gevoel van ‘ik ben al zo lang bezig maar er gebeurt te weinig’. Dit is simpelweg omdat je niet consistent aan jezelf werkt en er heel veel (langdurige) breaks in je proces zitten.
Advies 3
Ik zou ervoor zorgen dat ik een blauwdruk in handen heb die me voor een groot deel de weg wijst in mijn proces.
De wereld van heling is zo groot, zo uitgebreid. Er zijn zoveel mensen die je iets kunnen leren en bijbrengen. Waar begin je? Wat kun je verwachten? Wat zijn basisthema’s? Hoe ziet helen er in de praktijk uit? Wat kun je in je dagelijks leven doen om elke keer weer een klein stapje te blijven zetten? Veel mensen raken heel snel heel overweldigd en gaan alle kanten op in hun proces door een gebrek aan basis en richting. (Dit gebeurt óók als je in therapie bent en de therapeut zelf geen ervaringsdeskundige is..). Weer een nieuw boek, weer een gratis guide, weer een workshop, maar het gevoel dat ze weten wat ze doen ontbreekt. Wanneer je een basis hebt, je weet inhoudelijk wat je allemaal kan vormen als kind, hoe trauma werkt, hoe je lichaam getraumatiseerd raakt, wat jij in je rugzak hebt, en van daaruit gaat werken, zorgt voor de juiste tools en oefeningen waardoor je aan de voor jou belangrijkste thema’s kunt gaan werken, zorgt dat voor zoveel rust. En heling.
Advies 4
Ik zou wekelijks bewust wat tijd inruimen voor mijn helingsreis.
Al is het maar een half uurtje. Journalen, een gids erbij pakken van de cursus waar je aan werkt, wat posts op Instagram bekijken die je hebt opgeslagen, een stukje in een boek lezen, een oefening uitwerken die je therapeut je heeft gegeven (maar ook: aandacht geven aan triggers, iets van ontspanning ondernemen om je lichaam te ondersteunen, gaan zitten met een kinddeel). Dat half uurtje moet heilig voor je worden. Wat er ook gebeurt in je leven: dit heeft óók je prioriteit (zeker wanneer je een zelfsabotage patroon hebt of veel weerstand ervaart is dit zo belangrijk). Zo blijf je in beweging, geef je een boodschap af, je ervaart een gevoel van motivatie, het proces voelt haalbaar.
Advies 5
Ik zou blijven reflecteren op mijn therapie.
Wat ik ook vaak zie gebeuren is dat mensen te lang in een therapiesoort blijven die voor hen niet (voldoende) werkt, te lang in behandeling blijven bij een therapeut die simpelweg niet de persoon is die ze nodig hebben. Het is (helaas) soms nodig om te hoppen van therapeut naar therapeut tot je de juiste gevonden hebt die echt dat laagje dieper gaat, je bullshit spot:), met wie je een klik hebt, die je kan doorgronden (jij kiest je eigen criteria). De cliënten met wie ik werk raad ik in veel gevallen aan om naast onze sessies met een lichaamgerichte therapeut te gaan werken (dit kan prima samen gaan). In deze zoektocht zie ik dat het in deze therapiesoort echt nodig is om in de praktijk te gaan ervaren welke technieken die coach precies gebruikt en hoeverre dat aansluit bij wat jij zoekt. Je hebt namelijk zoveel lichaamsgerichte benaderingen en vormen. Is dit niet zo dan stop je met die therapie en zoek je door. Dit is zó belangrijk. Het gaat om jouw proces en jouw groei.
Foto: Nynke Laagland voor Lief voor je Leif
+ show Comments
- Hide Comments
add a comment