• Soms moet je iets gewoon doen

    In plaats van blijven (over)denken. Ik heb zelf ook in die situatie gezeten. Dat ik het maken van keuzes eindeloos uitstelde, en ook dat ik beslissingen alsmaar bleef maken vanuit mijn hoofd in plaats vanuit wat voor mij goed voelde. Een hoofd (je mind) voelt niet, en denkt alleen in risico’s. Wanneer jij een droom hebt of iets spannends of uitdagends wilt gaan doen, zullen er regelmatig ‘stemmen’ in je hoofd ronddwalen die schreeuwen dat je het niet kunt, dat het niet verstandig is, die je eraan herinneren wat er allemaal mis kan gaan. Ik kan me nog heel goed één moment voor de geest halen waarin ik zo erg in mijn hoofd zat, dat ik bijna geneigd was mijn droom te laten gaan. Ik stond op het punt om te stoppen met solliciteren en te starten met ondernemen. Alle stemmen schreeuwden dat het niet goed zou komen. Dat ik mijn huis uitgezet zou worden omdat ik de huur niet meer kon betalen, en dat ik vast binnen een paar maanden toch weer in loondienst zou moeten gaan werken. De angst greep me enorm naar mijn keel. Letterlijk. Op sommige momenten had ik moeite om te ademen. Toch ben ik gesprongen, omdat ik me óók realiseerde dat werken voor een baas mij echt niet gelukkig maakte. En vanaf dat moment was ik juist zelfstandiger dan ooit. Ik vocht voor mijn eigen bestaan, voor mijn droom, ik vocht om elke maand alle rekeningen te kunnen betalen en na een paar maanden en een fijne flow voelde ik ook aan alles dat het echt wel goed zou komen. Bedenk je eens hoe anders je leven eruit zou zien als jij voor doen zou gaan?


    Wat brengt het je als je beslissingen neemt vanuit je hart in plaats van vanuit je hoofd?

    Het brengt je ontzettend veel levenslust en ervaring. Denk eens aan alle spontane, gekke en mooie dingen die je daardoor mag meemaken. Het doen maakt je veel creatiever, gedurfder, flexibeler, daardoor sta je vrijer in het leven en ben je veel minder afhankelijk van onbelangrijke zaken die je veel te belangrijk hebt gemaakt. Hoe fijn is het als je gewoon kunt zeggen ‘YES, ik ga ervoor en ik zie wel!’

    Het vergroot je comfortzone. Want echt, naarmate je meer doet in plaats van denkt gaat dat onzekere vanzelf comfortabeler voelen. Denk maar eens aan het moment dat je iets deed wat je eigenlijk helemaal niet durfde, en hoe je je daarna voelde. Euforisch! Wanneer je in het gevoel van die euforie nóg iets spannends doet lijkt het al alsof het in je natuur zit.

    Je groeit erdoor als mens. Je leert zo ontzettend veel van alle stappen die je zet. Alle avonturen die je aangaat en dingen die lukken, maar ook zeker van de dingen die mislukken. En het is allemaal waardevol omdat het bijdraagt aan je ontwikkeling.

    Je leert jezelf beter kennen. Doen is één ding, maar vervolgens kom je erachter dat dat doen ook weer zoveel uitdagingen kent waar je van tevoren helemaal niet over had nagedacht. Je dacht alleen aan de stap zetten, en niet aan het vervolg. Soms kom je erachter dat dingen helemaal niet bij je passen of je leert juist nieuwe passies kennen. Ook leer je jezelf zoveel beter kennen wanneer je je buiten de gebaande paden bevindt. Door te doen leer je over jezelf, je weet steeds beter wie je eigenlijk bent, wat je fijn vindt, en wat niet, wat belangrijk voor je is en wat minder. Wat je krachten zijn, en wat totaal niet.

    Je maakt enorm veel (mooie) herinneringen, ook als het niet loopt zoals je dacht dat het zou lopen. Ook aan de avonturen waar je aan begon die anders zijn geëindigd houdt je vaak mooie herinneringen over. Of levenslessen. Of in ieder geval levenservaring.

    Je leert makkelijker loslaten. Loslaten, in de breedste zin van het woord. Door te doen leer je makkelijker mee te flowen met de stroom van het leven. Je leert dat vasthouden aan iets dat niet werkt, niet werkt. Wanneer je meer gaat doen in plaats van denken ervaar je dat je de uitkomst niet kunt bepalen, dat je soms maar weinig invloed hebt. En dat dat helemaal oké is. Loslaten wat betreft zekerheden. Alle zekere dingen in het leven (huis, hypotheek, vast contract, dure spullen, hoge lasten), die je zelf gecreëerd hebt, die dingen belemmeren jou nu misschien wel in het najagen van je dromen. Je leert door te doen dat je al die dingen helemaal niet nodig hebt om je veilig, sterk en goed te voelen.

    Je ziet veel minder beren op de weg en leert dat het woord ‘angst’ eigenlijk iets is wat je heel graag wilt. Die angst en die beren, die zitten natuurlijk ook allemaal in je hoofd. Want wat is er realistisch gezien het ergste wat er kan gebeuren? Schrijf het eens op. Het geeft je enorm veel helderheid. En rust. Je komt er zo achter dat er helemaal niet zulke vreselijke dingen kunnen gebeuren, maar dat het allemaal in je hoofd zat. Het meer doen, kunnen loslaten, vergroten van je comfortzone, je leert gaandeweg om te gaan met de stemmetjes in je hoofd (die blijven), met het nerveuze gevoel in je buik. Je leert dat het niet je vijand is. Juist niet. Angst kun je zien als datgene waar jouw groei ligt.

    Je leert te luisteren naar je hart. Wanneer je meer aandacht gaat geven aan je intuïtieve stem, je gevoel, je hart, en daar keuzes naar gaat maken zul je merken dat die stem steeds luider wordt, en de stem van je mind (je angst) steeds iets minder luidt. Je gevoel wordt je innerlijke kompas. Je leven wordt zo steeds meer een reflectie van wie jij echt bent.

    Je leert te vertrouwen op je eigen pad (en oh, dat is zo fijn). Dat je dat in het begin niet voelt, dat is heel normaal. Maar het komt echt. Op een gegeven moment stippelt jouw pad zich vanzelf uit en ook met de hobbels op dat pad, en de zijwegen die je soms moet nemen, ondervind je dat je de beste keuze hebt gemaakt. Je voelt rust, het voelt goed, je vertrouwen groeit, je geeft je steeds meer over. En dat geeft meer vertrouwen.

    En in the end zorgt meer ‘doen’ ervoor dat je groeit. Je voelt steeds meer de vrijheid om je hart te volgen. Je hebt vertrouwen dat je keuze zijn weg wel zal vinden. Angsten worden minder, mogelijkheden ontstaan. Je leert vertrouwen op de enorme levenskracht die in je huist. En is het je pad niet dan keer je om en probeer je een ander pad. Klinkt allemaal heel simpel, maar geloof mij; jij kunt dit, echt waar. Als je wacht op het moment dat je er klaar voor bent kan ik je wel vertellen: dat moment komt nooit. Je bent er nooit hélemaal klaar voor, en dat maakt het juist des te mooier om de sprong te wagen.

    Liefs!

    Foto: Unsplash

    Lees ook deze blog: twijfels om in het diepe te springen?

    Willemijn

    Sinds zes jaar op een reis naar zichzelf. Schrijven is haar levenswerk, inspireren het liefste wat ze doet. Ze droomt ervan om in de toekomst in Australië of Amerika te wonen, houdt van stille zondagochtenden, zonsopgangen, de natuur, mensen, persoonlijke ontwikkeling, zichzelf in het diepe gooien, boeken verslinden, angsten aangaan, de lente en de herfst, koffiedates en van betekenis kunnen zijn in de wereld.

  • lekker lezen

    Geef een antwoord

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *