In deze blog schets ik je een situatie zodat je helder kunt zien en begrijpen wat er gebeurt wanneer je diepgewortelde patronen probeert te doorbreken door alleen de actie of het gedrag te veranderen in plaats van het grotere plaatje aan te gaan en die laag dieper op te zoeken.
Stel je voor… (dit voorbeeld kun je toepassen op vrijwel alle diepgewortelde patronen)
Je bent tot inzicht gekomen dat je continue hetzelfde type persoon aantrekt in je liefdesrelaties, iemand die je geen goed doet, waarbij je behoeften niet vervuld worden, je weer dat kleine kind bent dat zich minderwaardig voelt en klein maakt, of misschien is het zelfs een relatie dynamiek die je schade toebrengt.
Het kan zijn dat je in therapie gaat (laten we zeggen een vorm van therapie die niet die diepere laag opzoekt) en dat je daar inzicht krijgt in je patroon.
Dat je een cursus gaat volgen over het thema ongezonde relaties.
Of dat je bijvoorbeeld met een datingcoach gaat werken in de zoektocht naar een (gezonde) nieuwe relatie.
Wat gebeurt er vervolgens in de praktijk?
Je hebt inzicht in je patroon, je ziet de cyclus, je hebt meer kennis over toxische relaties, het type man wat je niet wilt aantrekken, maar de eerste persoon met wie je een date hebt blijkt toch weer zo’n zelfde soort man te zijn.
Alleen dan zijn de signalen nu niet zo helder, en de vlaggen niet zo rood.
Je besluit de man een kans te geven want je wilt zo graag, een paar dates volgen, jullie hebben het leuk, je voelt je bij deze man toch net iets anders dan bij al die anderen, en voor je het weet heb je je emotioneel gehecht.
Zijn gedrag verandert langzaam naarmate jullie langer bij elkaar zijn, door jouw tegengestelde hechtingsstijl merk je dat je angstig wordt, dat je persoonlijkheid en gedrag veranderen, dat je je eigenlijk hier helemaal niet prettig voelt, maar inmiddels zit je al vast in de dynamiek en zorgt je verlatingswond ervoor dat er uit stappen geen optie is.
Of een ander scenario: je ontmoet wel die leuke, gezonde, volwassen man aan die je alles wilt geven en bieden wat je wenst en nodig hebt.
Alleen je voelt je niet aangetrokken tot hem.
De date voelt saai, er mist een vonk, je voelt geen aantrekkingskracht.
Na een aantal weken geef je aan dat jullie geen toekomst hebben (door gebrek aan emotionele hechting gaat dat prima). Dit is het toch ook niet.
Dit gebeurt er wanneer je die laag dieper NIET opzoekt in het doorbreken van diepgewortelde patronen of het veranderen van bepaalde gebieden in je leven.
De laag dieper is innerlijk kind werk. De oorsprong van je patronen ligt vrijwel altijd in je verleden.
In dit geval is het dat je partners aantrekt die lijken op een van je opvoeders, of voelen als de dynamiek waarin je als kind opgroeide.
Een dynamiek waarin je lichaam zich veilig en comfortabel voelt, hoe ongezond en schadelijk deze voor jou ook kan zijn.
Je innerlijke kind heeft een missie: het verhaal veranderen met die opvoeder én wel gekozen worden. Wel de relatie kunnen laten functioneren. Trauma uit je kindertijd helen.
Je gewonde kind deel kiest die persoon. Daarom heeft het geen nut om aan de oppervlakte met je thema’s te werken. Dit gebeurt namelijk vanuit je onderbewuste en je zenuwstelsel. Zij kiezen. Zij merken op: deze persoon voelt als thuis, deze persoon heeft bepaalde wonden die precies aansluiten bij de mijne. Met deze persoon kan ik mijn verhaal misschien herschrijven.
Die persoon is daarnaast ook vaak een reflectie van je gebrek aan eigenwaarde en zelfliefde. Deze sluit aan bij wat je denkt over jezelf en hoeveel je jezelf waard vindt.
Je hechtingsstijl zorgt er vervolgens voor dat je systeem een soort van verslaafd raakt aan de dynamiek in de relatie waardoor het in heel veel gevallen onmogelijk is of voelt om te vertrekken.
En eigenlijk wil je ook niet vertrekken want je hebt liefde nodig, je wilt niet weer alleen zijn, je wilt je niet verlaten voelen (wat de emotionele wond is in deze dynamiek), je bent vastbesloten om deze relatie wel te laten werken.
Zie je het grotere plaatje?
Onder veel zogenaamd ‘oppervlakkige’ patronen (ik offer mezelf altijd op, ik maak mezelf klein, ik zorg altijd voor anderen, ik heb een perfectionisme patroon, ik maak geen tijd voor mezelf) gaan zoveel lagen schuil.
Deze diepgewortelde patronen doorbreken gaat samen met:
Gaan zorgen voor je innerlijke kind, gaan werken met je lichaam/zenuwstelsel (en je lichaam gaan helen), om leren gaan met emoties/ongemak, gaan werken aan je zelfbeeld en eigenwaarde (zelfliefde), je verleden helen, jezelf beter leren kennen, je volwassen deel versterken, gaan werken met je hechtingsstijl.
Op dat niveau vindt wel echt verandering plaats.
Foto: Unsplash
In deze blog schets ik je een situatie zodat je helder kunt zien en begrijpen wat er gebeurt wanneer je diepgewortelde patronen probeert te doorbreken door alleen de actie of het gedrag te veranderen in plaats van het grotere plaatje aan te gaan en die laag dieper op te zoeken.
Stel je voor… (dit voorbeeld kun je toepassen op vrijwel alle diepgewortelde patronen)
Je bent tot inzicht gekomen dat je continue hetzelfde type persoon aantrekt in je liefdesrelaties, iemand die je geen goed doet, waarbij je behoeften niet vervuld worden, je weer dat kleine kind bent dat zich minderwaardig voelt en klein maakt, of misschien is het zelfs een relatie dynamiek die je schade toebrengt.
Het kan zijn dat je in therapie gaat (laten we zeggen een vorm van therapie die niet die diepere laag opzoekt) en dat je daar inzicht krijgt in je patroon.
Dat je een cursus gaat volgen over het thema ongezonde relaties.
Of dat je bijvoorbeeld met een datingcoach gaat werken in de zoektocht naar een (gezonde) nieuwe relatie.
Wat gebeurt er vervolgens in de praktijk?
Je hebt inzicht in je patroon, je ziet de cyclus, je hebt meer kennis over toxische relaties, het type man wat je niet wilt aantrekken, maar de eerste persoon met wie je een date hebt blijkt toch weer zo’n zelfde soort man te zijn.
Alleen dan zijn de signalen nu niet zo helder, en de vlaggen niet zo rood.
Je besluit de man een kans te geven want je wilt zo graag, een paar dates volgen, jullie hebben het leuk, je voelt je bij deze man toch net iets anders dan bij al die anderen, en voor je het weet heb je je emotioneel gehecht.
Zijn gedrag verandert langzaam naarmate jullie langer bij elkaar zijn, door jouw tegengestelde hechtingsstijl merk je dat je angstig wordt, dat je persoonlijkheid en gedrag veranderen, dat je je eigenlijk hier helemaal niet prettig voelt, maar inmiddels zit je al vast in de dynamiek en zorgt je verlatingswond ervoor dat er uit stappen geen optie is.
Of een ander scenario: je ontmoet wel die leuke, gezonde, volwassen man aan die je alles wilt geven en bieden wat je wenst en nodig hebt.
Alleen je voelt je niet aangetrokken tot hem.
De date voelt saai, er mist een vonk, je voelt geen aantrekkingskracht.
Na een aantal weken geef je aan dat jullie geen toekomst hebben (door gebrek aan emotionele hechting gaat dat prima). Dit is het toch ook niet.
Dit gebeurt er wanneer je die laag dieper NIET opzoekt in het doorbreken van diepgewortelde patronen of het veranderen van bepaalde gebieden in je leven.
De laag dieper is innerlijk kind werk. De oorsprong van je patronen ligt vrijwel altijd in je verleden.
In dit geval is het dat je partners aantrekt die lijken op een van je opvoeders, of voelen als de dynamiek waarin je als kind opgroeide.
Een dynamiek waarin je lichaam zich veilig en comfortabel voelt, hoe ongezond en schadelijk deze voor jou ook kan zijn.
Je innerlijke kind heeft een missie: het verhaal veranderen met die opvoeder én wel gekozen worden. Wel de relatie kunnen laten functioneren. Trauma uit je kindertijd helen.
Je gewonde kind deel kiest die persoon. Daarom heeft het geen nut om aan de oppervlakte met je thema’s te werken. Dit gebeurt namelijk vanuit je onderbewuste en je zenuwstelsel. Zij kiezen. Zij merken op: deze persoon voelt als thuis, deze persoon heeft bepaalde wonden die precies aansluiten bij de mijne. Met deze persoon kan ik mijn verhaal misschien herschrijven.
Die persoon is daarnaast ook vaak een reflectie van je gebrek aan eigenwaarde en zelfliefde. Deze sluit aan bij wat je denkt over jezelf en hoeveel je jezelf waard vindt.
Je hechtingsstijl zorgt er vervolgens voor dat je systeem een soort van verslaafd raakt aan de dynamiek in de relatie waardoor het in heel veel gevallen onmogelijk is of voelt om te vertrekken.
En eigenlijk wil je ook niet vertrekken want je hebt liefde nodig, je wilt niet weer alleen zijn, je wilt je niet verlaten voelen (wat de emotionele wond is in deze dynamiek), je bent vastbesloten om deze relatie wel te laten werken.
Zie je het grotere plaatje?
Onder veel zogenaamd ‘oppervlakkige’ patronen (ik offer mezelf altijd op, ik maak mezelf klein, ik zorg altijd voor anderen, ik heb een perfectionisme patroon, ik maak geen tijd voor mezelf) gaan zoveel lagen schuil.
Deze diepgewortelde patronen doorbreken gaat samen met:
Gaan zorgen voor je innerlijke kind, gaan werken met je lichaam/zenuwstelsel (en je lichaam gaan helen), om leren gaan met emoties/ongemak, gaan werken aan je zelfbeeld en eigenwaarde (zelfliefde), je verleden helen, jezelf beter leren kennen, je volwassen deel versterken, gaan werken met je hechtingsstijl.
Op dat niveau vindt wel echt verandering plaats.
Foto: Unsplash

+ show Comments
- Hide Comments
add a comment